Selamün aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtühü. Biz hiç iyiyiz Elhamdülillah. Siz hep nasılsınız?
NAMAZIN RUKÜNLERİNİN SIRLARI
Namazın rükünleri zahirde birer hareket, bâtında ise kulun Hakk’a doğru yaptığı bir yolculuktur.
Tasavvufta namaz, sadece bedenle değil; kalp, ruh ve sır ile kılınır. Her rükün, insanın nefsinden sıyrılıp Allah’a yaklaşmasının bir mertebesidir.
1. Kıyam (Ayakta durmak)
Kıyam, kulun Allah’ın huzurunda hesap verir gibi durmasıdır. Bu hâl, mahşer gününün bir provasıdır.
“Ben varım” diyen nefsin ayakta son duruşudur
Kul burada kendi varlığını hisseder ama aynı zamanda aczini fark eder
Kıyamda kul, “Ya Rabbi, ben Senin huzurundayım” şuuruna ererse, kalbi titremeye başlar. Bu titreme marifetin başlangıcıdır.
2. Kıraat (Kur’an okumak)
Kıraat, Allah’ın kulu konuşturmasıdır. Özellikle Fâtiha, kul ile Rabbi arasında bir diyalogdur.
Okuyan sen değilsin, okutan Allah’tır
Dil okur ama kalp dinler
Eğer kalp uyanırsa, kul Kur’an’ı okumaz; Kur’an onu okur.
3. Rükû (Eğilmek)
Rükû, aklın ve benliğin kırılmasıdır. Kul burada ilmini, gururunu, kibirini bırakır.
Rükû, “Ben biliyorum” demenin terkidir
Akıl secdeye hazırlanır
Rükûda “Sübhâne Rabbiye’l-Azîm” derken kul şunu idrak eder:
“Büyüklük yalnız Sana aittir, benim hiçbir büyüklüğüm yoktur.” acz ve tevazu.
4. Secde (Yere kapanmak)
Secde, kulun en yüksek makamıdır. Çünkü en çok alçaldığı anda Allah’a en yakın olduğu andır.
Secde nefsin tamamen yok oluşudur (fenâ)
Topraktan geldiğini hatırlamaktır
Secde eden aslında şunu der: “Ya Rabbi, ben yokum… Sen varsın.”
Alâk 19 ‘ da ” secde et ve yaklaş” buyurulur.
Peygamber Efendimiz de (sav): “Kulun Rabbine en yakın olduğu an secdedir” buyurmuştur.
5. Kade-i Âhire (Son oturuş)
Bu oturuş, kulun Allah’a yakınlıktan sonra yeniden halka dönmesidir.
Bu hâl “bekâ” makamıdır (Allah ile kalıp halka dönmek)
Kul burada olgunlaşmış olarak geri döner
Namazda Allah ile olan kul, burada Resûl’e selam vererek edebi öğrenir.
6. Sağa ve sola selam vermek
Selam, iç yolculuktan sonra tekrar dünyaya dönüştür.
Sağa; Rasulüllah’a ve sola; salihlere, meleklere ve mahlûkata selam verir. Kul artık herkese selamet nazarıyla bakar
Namazdan çıkan kişi artık eskisi gibi değildir.
Eğer kalbi değişmediyse, hakiki namaz kılınmamıştır.
Tasavvufî Hakikat şudur;
Kıyam → Var olmak
Rükû → Eğilmek, tevazu
Secde → Yok olmak
Selam → Hak ile var olup halka dönmek
SONUÇ;
“Namaz, kulun kendinden Allah’a yaptığı bir miraçtır.”
Küçük küçük
———————–
– Gördüğünüz her insana gıyabında içınizden ” Allah’ım iyiliğini artır” diye dua ediniz.
– Mahlukâtı gördüğünüzde “Allah’ım mahlukâtın rızkını artır, sağlıklı eyle” diye dua ediniz.
Bunlar birer makamdır. Yaratılanı yaratandan ötürü sevmek demektir.
Selamün aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtühü.
Ahmet Atik
Ahi Kul Ahmet
Halk Ozanı