Selamün en sevgili aleyküm.
SEVGİ ÜSTÜNE
Bu güne kadar hep ciddi konular üzerine yazdık, konuştuk.
Simdi biraz teneffüse çıkalım ve evreni ayakta tutan, yaratılışın gayesi, aynı zamanda insanın da asıl gayesi olması gereken SEVGİ üstüne konuşalım istedik.
Biz, Allah’a ilahi sevgi ile ulaştık. Ancak kul sevgisini de Allah’tan dönerek kullara ulaştık ve bütün yaratılanları yaratan için sevdik…
Şimdi sizli bizli bir kul sevgisi üzerine konuşalım ne dersiniz?
Biliyor musunuz, sevme meselesi çoğu zaman “ne yaptığın” değil, “nasıl durduğun” meselesi.
İnsan bazen çok şey yapıyor ama hiç sevilmiş hissettirmiyor; bazen de tek bir bakış, bir susuş yetiyor.
Çünkü sevgi, yüksek sesle değil, aynı frekansta olunca
duyuluyor.
Çocuğu bile sevmek istiyorsanız onun seviyesine çömelmeniz gerekiyor.
Sevmek…
Karşınızdakini değiştirmeye çalışmadan, “şöyle olsan daha iyi olurdu” demeden, olduğu yere razı olabilmek.
Razı olmak pasiflik değil bu arada; “seni görüyorum” demek.
İnsan en çok görülmediğinde yalnız kalıyor. Kalabalığın ortasında bile.
Sevilmek ise, biraz daha zor. Çünkü sevilmek, kontrolü bırakmayı gerektiriyor. “Beni gerçekten tanırsa gider mi?” korkusunu susturmayı…
Maskesiz durmayı.
Çoğumuz sevilmek istiyoruz ama olduğumuz hâli göstermeye cesaret edemiyoruz. Sonra da “kimse beni sevmiyor” diyoruz.
Oysa gösterdiğimiz kişiyi seviyorlar; biz değiliz o.
Bir de şu var:
Sevgi talep edilmez, davete icabet eder. Zorladıkça küçülür, alan tanıdıkça büyür. Nefes alabilen sevgi kalıcı olur. Boğulan değil.
Bazen düşünüyorum…
İnsan aslında sevilmekten çok anlaşılmak istiyor. “Neden böyleyim?” sorusuna biri sessizce “anlıyorum” dediğinde, kalp hemen yumuşuyor.
Çünkü anlaşılmak, sevginin en sade hâli.
Siz ne dersiniz?
Sevgi sizce daha çok vermek mi, güvende hissetmek mi?
Biraz da aşk eri Mevlana’dan bir beyt yazalım;
Kim ki cananı canı için sevdi; canın sevdi = (tutuklama, menfaat, boğma)
Kim ki canını canan için sevdi; cananı sevdi = aşk
Motorsikletle sürat yapan genç, arkasında oturan sevgilisine frenlerin boş olduğunu anlayınca; kask başımı sıkıyor. Sen takar mısın diyor ve kaskı veriyor.
Önünde bir viraj vardır ve firenlerin boşluğunu anlamıştır. Beklenen olur ve uçuruma yuvarlanırlar.
Genç kaskı olmadığı için oracıkta ölür ve kız kasklı olduğu için kurtulur.
Siz sevdikleriniz için hangi fedakarlıkta bulundunuz?
Sahi Allah’ı sevdiğinizi söyleyip duruyorsunuz. Sürekli O’ndan cennet isteyip duruyorsunuz. Siz O’nun için hangi fedakarlikta bulundunuz?
Siz Allah’ı seviyorum diyebilirsiniz. Doğrudur da.
Bir de O’NUN SEVDİKLERİ var. O’nu O söyler. (Âl- i İmran 104)
Onlar yüz kişide 4 kişidir.
Siz hangisindensiniz?
Biz konuştuk. Şimdi siz konuşun bakalım….
Selamün en fedakar aleyküm.
Ahi Kul Ahmet
Halk Ozanı