Selamün aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtühü. Nasılsınız?
O, İKİ DOĞUNUN DA RABBİDİR, İKİ BATININ DA RABBİDİR ( Hidayet ve Gaflet veren Allah )
رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ
“Rabbül meşrikayni, ve Rabbül mağribeyn”
“O, iki doğunun da Rabbidir, iki batının da Rabbidir.” (Rahmân, 17)
Bu ayet yalnızca güneşin doğuş ve batış ufuklarını anlatmaz; kulun iç dünyasına da işaret eder.
Doğuş, kalpte hidayetin, marifetin, muhabbetin ve ümidin doğmasıdır.
Batış ise gafletin sona ermesi, nefsânî arzuların sönmesi ve kulun kendi benliğinden geçmesidir.
Kul bazen manevi bir “meşrik” yaşar: gönlü açılır, ibadetten lezzet alır, Allah’a yakınlık hisseder.
Bazen de bir “mağrib” yaşar: gönlü daralır, zevkler kaybolur, yalnızlık ve imtihan gelir.
Her ikisinin Rabbi de Allah’tır. Sana ferahlığı veren de O’dur, seni terbiye etmek için manevi güneşini bir müddet perdeleyen de O’dur.
Bu yolda kemal, yalnızca “güneş doğduğunda” Allah’ı görmek değil; güneş battığında da Rabb’in değişmediğini bilmektir.
Bu sebeple mümin şöyle düşünür:
“Kalbime nur doğduğunda da Rabbim Sensin; gönlüme gece çöktüğünde de Rabbim Sensin.”
Bir başka incelikle; insanın dünyaya gelişi bir doğuş, ölümü bir batıştır. Fakat her doğuşun ve her batışın arkasında aynı Rabb vardır.
Kul böyle baktığında hâllerin değişmesine değil, hâlleri değiştiren Allah’a yönelir / bağlanır.
Sonuç : Doğuşa da batışa da takılıp kalma; ikisinin de Rabbini ara.
Her nerede, ne halde, ne yapıyor olsan da Allah ve rızasını ara O’na yönel.
Selamün aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtühü..
Ahi Kul Ahmet